De andere toerist als stoorzender

Durf na het lezen van het boek Grand Hotel Europa van Ilja Leonard Pfeijffer nog maar eens op vakantie te gaan. Een paar citaten: 'Toerisme is van alle tijden, maar het massatoerisme is een recent fenomeen, dat een onderscheidend kenmerk is van onze tijd. (…) De lowbudgetvluchten hebben de wereld veranderd. Alle bestemmingen ter wereld... Lees verder →

Advertenties

De wereld kennen

Ik ben de hele planeet rondgevlogen, heb koralen van het Great Barrier Reef gezien, heb de Amazone bezocht, ben hoog in de Himalaya geweest en grote stukken van dit boek heb ik in de Trans-Siberië Express geschreven - en toch heb ik nooit het gevoel gehad dat ik de wereld beter kende dan mijn vader,... Lees verder →

Paradox van geluk

'De ongeslagenen, die onder een glazen koepel waren grootgebracht, die nooit de regen of de wind hadden gevoeld, nooit in een storm verzeild waren geraakt of gevlucht waren voor donder en bliksem, konden het niet verdragen herinnerd te worden aan hun eigen sterfelijkheid. Ze leefden in angst voor wat ze niet in de hand hadden... Lees verder →

Carpe diem en betekenisvol leven

Terwijl wij staan te spreken, vlucht vol spijt het leven. pluk de dag, verwacht maar weinig van de morgentijd. dum loquimur, fugerit invida aetas: carpe diem quam minimum credula postero. Horatius (75 - 8 v Chr.) Cultuurhistoricus en filosoof Roman Krznaric heeft een boek gewijd aan het begrip carpe diem, dat afkomstig is uit dit gedichtje.... Lees verder →

Cato – nooit minder eenzaam

Nooit is een mens actiever dan wanneer hij niets doet, nooit is hij minder eenzaam dan wanneer hij alleen is. Numquam se plus agere quam nihil cum ageret, numquam minus solum esse quam cum solus esset. Door Cicero toegeschreven aan Cato De Oude (234-149 v Chr) Dit is het motto dat voorin het boek Denken... Lees verder →

Het bankje in het park

Iedereen heeft een hangplek in de buitenlucht nodig, zo'n plek om af en toe eens naartoe te gaan en je gedachten de vrije loop te laten. Net als op een boot word je je door z'n bankje bewust van de aarde als een levend iets, doordat je de seizoenen aan je ziet voorbijtrekken. Je hebt... Lees verder →

Gesprekje over het weer

Laat dus één ding helder zijn: heel vrolijk word je niet van het antropoceen. Menigeen heeft opgemerkt dat het een tijdperk is waarin een gezellig gesprekje met de overbuurvrouw over het weer niet langer moreel onproblematisch is. René ten Bos, Dwalen in het antropoceen, 2017 René ten Bos, denker des vaderlands, beschrijft in het boek... Lees verder →

De omweg

De omweg zorgt ervoor dat je tijd wint. René Gude (1957-2015) Heerlijk, dit soort schimmige uitspraken die tot nadenken stemmen. Filosoof René Gude lichtte deze zin toe in een interview door Peter Henk Steenhuis, verschenen in Trouw van 10 november 2014: "Je kunt in leven blijven door bij hongerprikkels een rauwe aardappel op te vreten.... Lees verder →

Luxe van traagheid

Want alleen wie de luxe van traagheid genoot, mocht zich wiegen in de droom het kostbaarste van alle goederen die binnen het bereik van de mens liggen echt te bezitten: tijd. Uit Cox, of het verglijden van de tijd van Christoph Ransmayr Het boek Cox, of het verglijden van de tijd van de Oostenrijker Christoph... Lees verder →

De tijd die je neemt

Op het podium staat een levensgrote zandloperklok waarbij de gong slaat als er genoeg zand in de zandloper gegoten is. Dit is het decor van de muzikale voorstelling Stil de tijd van Matzer theaterproducties. In de voorstelling vertolkt Nanette Edens een overwerkte actrice, die een voorstelling gaat maken over Kairos. Hij is de god van... Lees verder →

Altijd vandaag

Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder, bladstil, gewichtloos drijvend op haar witte bed. Altijd vandaag, zeg ik. Ze glimlacht vaag en zegt: zijn we in Roden of Den Haag ? Wat later: kindje ik word veel te oud. Ik troost haar, dierbare sneeuwwitte astronaut zo ver al van de aarde weggedreven, zo moedig... Lees verder →

Niets is zeker

Solum certum nihil esse certi et homine nihil miserius aut superbius. Er is niets dat zeker is, behalve de onzekerheid. En er is niets meer miserabel én trots dan de mens. Plinius de oudere (23-79 nChr) De Franse filosoof Michel de Montaigne (1533-1592) had op de balken van het plafond van zijn werkkamer citaten van... Lees verder →

Festina lente in Frankrijk

Onderweg in Frankrijk kwamen we in de Charente terecht in het dorpje Voeuil-et-Giget. We waren op zoek naar een kop koffie, en dit leek ons wel wat. Voeuil-et-Giget zijn van oorsprong twee dorpjes, die nu samen één gemeente vormen. Helaas was het nogal uitgestorven, en die kop koffie kregen we niet gevonden. Maar ik werd... Lees verder →

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑