De elegantie van een egel

Mevrouw Michel is elegant als een egel: van buiten is ze met stekels bepantserd, een ware vesting, maar ik heb het gevoel dat ze vanbinnen gewoonweg even geraffineerd is als de egels, die kleine, zogenaamd indolente, ontembaar eenzame en verschrikkelijk elegante beestjes...". Citaat van de twaalfjarige Paloma, in het boek Elegant als een egel van de... Lees verder →

Geloven volgens Pfeijffer

We hebben het nodig om te geloven. Geloven hebben we meer nodig dan de goden. Ik geloof dat het mogelijk is om iets in deze wereld te verbeteren. Ik geloof dat het mogelijk is om een goed mens te zijn. Om, ook al is het maar voor een kort moment, of voor weinig medemensen, iets... Lees verder →

Het blijvende heden

Hoe lang duurt het heden - een jaar, een dag, een minuut? Het is niet deelbaar, strikt genomen heeft het nauwelijks uitgebreidheid. Ik zeg 'nu'- en dit nu is alweer voorbij. Uiteindelijk houd je maar een minieme stip heden over. Het is oneindig kort, maar zolang we leven houdt het niet op. Er is altijd... Lees verder →

Rustig blijven zitten

“Toestand van de mens: onbestendigheid, verveling, onrust” "Al het ongeluk van mensen komt voort uit één ding: ze kunnen niet rustig blijven zitten in een kamer' Blaise Pascal (1623-1662) De Franse filosoof Blaise Pascal heeft een paar pagina`s geschreven over ennui (verveling) en over divertissement (verstrooiing). Blaise Pascal ziet verveling als onderdeel van het menselijke... Lees verder →

Als een tuin inrichten

"We hebben het zelf in de hand ons temperament als een tuin in te richten. Belevenissen planten, andere wieden: een mooie stille allee van vriendschap aanleggen, je van rustige plekjes met uitzicht op de roem bewust zijn, - toegangen tot al die goede hoekjes van de tuin openhouden, opdat we hem niet missen als we... Lees verder →

#Binnenkijken2020 gestrand

Vier weken geleden begon ik enthousiast aan het online fotoproject #binnenkijken2020 van Else Kramer, voor de positieve afleiding in deze periode van al dan niet zelfgekozen isolatie. Op dag 5, uitgerekend op de dag waarop de opdracht ‘Waar sta je?’ was, strandde ik. ‘s Ochtends maakte ik nog deze foto van mijn voeten, onder een... Lees verder →

Niksen is geen luiheid

Vandaag staat er een leuk artikel van Mark Moorman in de Volkskrant over een aantal typisch Nederlandse fenomenen, die in het buitenland geroemd worden. Zo wordt 'uitwaaien' genoemd, als 'tijd doorbrengen in de wind, door te fietsen of te wandelen'. Een andere opvallende gewoonte is 'niksen', waarvoor Nederland als gidsland wordt gezien. "Het begon met... Lees verder →

Alleen stenen verlangen niets

Verlangen is de eerste levensvoorwaarde, anders zou het leven ophouden. Het is een levensprincipe om altijd onvervuld te zijn. Vervulling vervult niet. Alleen stenen verlangen niets. En wie weet, misschien zitten er ook in stenen wel gaten die we nooit hebben ontdekt. Uit In het hart van het land van J.M. Coetzee (Zie ook Het gedicht Tijd... Lees verder →

Als ik een boom was

Als ik een boom onder de bomen was, een kat onder de dieren, dan zou dit leven een zin hebben of liever, dan zou dit probleem er helemaal niet zijn, want dan zou ik een deel zijn van de wereld. Dan was ik deze wereld waar ik mij nu met mijn gehele bewustzijn en met... Lees verder →

Tijdloosheid

Als je onder eeuwigheid niet oneindige tijdsduur, maar tijdloosheid verstaat, dan leeft eeuwig wie in het heden leeft. Ludwig Wittgenstein (1889-1951)

De andere toerist als stoorzender

Durf na het lezen van het boek Grand Hotel Europa van Ilja Leonard Pfeijffer nog maar eens op vakantie te gaan. Een paar citaten: 'Toerisme is van alle tijden, maar het massatoerisme is een recent fenomeen, dat een onderscheidend kenmerk is van onze tijd. (…) De lowbudgetvluchten hebben de wereld veranderd. Alle bestemmingen ter wereld... Lees verder →

De wereld kennen

Ik ben de hele planeet rondgevlogen, heb koralen van het Great Barrier Reef gezien, heb de Amazone bezocht, ben hoog in de Himalaya geweest en grote stukken van dit boek heb ik in de Trans-Siberië Express geschreven - en toch heb ik nooit het gevoel gehad dat ik de wereld beter kende dan mijn vader,... Lees verder →

Paradox van geluk

'De ongeslagenen, die onder een glazen koepel waren grootgebracht, die nooit de regen of de wind hadden gevoeld, nooit in een storm verzeild waren geraakt of gevlucht waren voor donder en bliksem, konden het niet verdragen herinnerd te worden aan hun eigen sterfelijkheid. Ze leefden in angst voor wat ze niet in de hand hadden... Lees verder →

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑