De tijd die je neemt

Op het podium staat een levensgrote zandloperklok waarbij de gong slaat als er genoeg zand in de zandloper gegoten is. Dit is het decor van de muzikale voorstelling Stil de tijd van Matzer theaterproducties. In de voorstelling vertolkt Nanette Edens een overwerkte actrice, die een voorstelling gaat maken over Kairos. Hij is de god van... Lees verder →

Advertenties

Altijd vandaag

Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder, bladstil, gewichtloos drijvend op haar witte bed. Altijd vandaag, zeg ik. Ze glimlacht vaag en zegt: zijn we in Roden of Den Haag ? Wat later: kindje ik word veel te oud. Ik troost haar, dierbare sneeuwwitte astronaut zo ver al van de aarde weggedreven, zo moedig... Lees verder →

Niets is zeker

Solum certum nihil esse certi et homine nihil miserius aut superbius. Er is niets dat zeker is, behalve de onzekerheid. En er is niets meer miserabel én trots dan de mens. Plinius de oudere (23-79 nChr) De Franse filosoof Michel de Montaigne (1533-1592) had op de balken van het plafond van zijn werkkamer citaten van... Lees verder →

Vrolijke noot

"Als het werk van een kunstenaar het lied van zijn leven is, een plechtige of droevige melodie, dan heb ik met kleur een vrolijke noot aangeslagen..." Odilon redon (1840-1916), kunstenaar Odilon Redon wordt tot het symbolisme gerekend. Hij verbeeldt in zijn werk een droomwereld met mysterieuze voorstellingen en fantasiefiguren. Hij werkte vele jaren alleen in... Lees verder →

Beweging in een jurk

"Hier wil ik laten zien wat beweging doet met een jurk. En wat het licht dat langs een jurk strijkt doet met de fonkeling, en de magie daarvan. Het mooie is dat je de verstilling in de beweging ziet. Verstilling in de beweging is het meest magische moment voor mij in een jurk. Ik borduur... Lees verder →

Festina lente in Frankrijk

Onderweg in Frankrijk kwamen we in de Charente terecht in het dorpje Voeuil-et-Giget. We waren op zoek naar een kop koffie, en dit leek ons wel wat. Voeuil-et-Giget zijn van oorsprong twee dorpjes, die nu samen één gemeente vormen. Helaas was het nogal uitgestorven, en die kop koffie kregen we niet gevonden. Maar ik werd... Lees verder →

Reiziger, er is geen weg

XXIX Reiziger, de weg, dat zijn jouw sporen, en niets anders. Reiziger, er is geen weg, de weg maak je zelf, door te gaan. Door te gaan maak je de weg en als je achterom kijkt, zie je het pad dat je nooit meer zult hoeven betreden. Reiziger, er is geen weg alleen een schuimspoor... Lees verder →

Concentreren op de tijd

"Probeer je maar eens uitsluitend op de tijd te concentreren, om hem zogezegd als object zuiver voor ogen te houden. Houd zover mogelijk alle gebeurtenissen op afstand en let alleen op de tijd. Wat merk je? Het verstrijken ervan. Maar wat verstrijkt er eigenlijk als je doelbewust de gebeurtenissen die verstrijken tracht te negeren? Je... Lees verder →

Er gebeurt genoeg

'Er gebeurt genoeg. Je hoeft je nooit te vervelen.' Frans Weisz, regisseur   Uit een dubbelinterview met acteur Géza Weisz en zijn vader Frans Weisz, regisseur. Verschenen in Volkskrant Magazine januari 2018: 'Een van de weinige keren dat jij echt razend op me bent geweest, was toen ik zei dat ik me verveelde' zegt acteur... Lees verder →

Borduurwerken in Gorcum

De traagheid van borduurwerk gebruiken om snelheid te verbeelden, dat is wat Pauline Nijenhuis doet met haar snellandschappen. Ze fotografeert vanuit de auto, met bewogen foto's van voortrazende landschappen als resultaat. Die zet ze vervolgens om in een beeld met snelle acrylverf, waar ze overheen borduurt. Ultieme vermenging van snelheid en traagheid, zowel in beeld... Lees verder →

Reasons to be cheerful

De eerste tien dagen van deze maand heb ik elke dag een foto gemaakt met als thema Reasons to be cheerful. Door deze foto's te maken werd ik verleid elke dag stil te staan bij wat me vrolijk stemde. Vandaag, de laatste dag van de maand, zet ik ze allemaal bij elkaar. Goed voor het... Lees verder →

Doel bereikt

Het enge van een doel is: als je het bereikt hebt, wat dan? Een doel, dat is levensgevaarlijk, daar moet je nooit aan beginnen. Zanger Peter te Bos van de band Claw Boys Claw Interview in De Volkskrant 28/02/2008

Ceci n’est pas une boîte aux lettres

Gezien op een kleine camping in Frankrijk: Ceci n'est pas une boîte aux lettres. C'est un hébergement pour mésanges. Merci de ne rien introduire dans la fente. Dit is geen brievenbus. Het is een onderkomen voor meesjes. Gelieve niets in de gleuf te werpen.

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑