De elegantie van een egel

Mevrouw Michel is elegant als een egel: van buiten is ze met stekels bepantserd, een ware vesting, maar ik heb het gevoel dat ze vanbinnen gewoonweg even geraffineerd is als de egels, die kleine, zogenaamd indolente, ontembaar eenzame en verschrikkelijk elegante beestjes...". Citaat van de twaalfjarige Paloma, in het boek Elegant als een egel van de... Lees verder →

Het blijvende heden

Hoe lang duurt het heden - een jaar, een dag, een minuut? Het is niet deelbaar, strikt genomen heeft het nauwelijks uitgebreidheid. Ik zeg 'nu'- en dit nu is alweer voorbij. Uiteindelijk houd je maar een minieme stip heden over. Het is oneindig kort, maar zolang we leven houdt het niet op. Er is altijd... Lees verder →

Rustig blijven zitten

“Toestand van de mens: onbestendigheid, verveling, onrust” "Al het ongeluk van mensen komt voort uit één ding: ze kunnen niet rustig blijven zitten in een kamer' Blaise Pascal (1623-1662) De Franse filosoof Blaise Pascal heeft een paar pagina`s geschreven over ennui (verveling) en over divertissement (verstrooiing). Blaise Pascal ziet verveling als onderdeel van het menselijke... Lees verder →

Als een tuin inrichten

"We hebben het zelf in de hand ons temperament als een tuin in te richten. Belevenissen planten, andere wieden: een mooie stille allee van vriendschap aanleggen, je van rustige plekjes met uitzicht op de roem bewust zijn, - toegangen tot al die goede hoekjes van de tuin openhouden, opdat we hem niet missen als we... Lees verder →

Als ik een boom was

Als ik een boom onder de bomen was, een kat onder de dieren, dan zou dit leven een zin hebben of liever, dan zou dit probleem er helemaal niet zijn, want dan zou ik een deel zijn van de wereld. Dan was ik deze wereld waar ik mij nu met mijn gehele bewustzijn en met... Lees verder →

Tijdloosheid

Als je onder eeuwigheid niet oneindige tijdsduur, maar tijdloosheid verstaat, dan leeft eeuwig wie in het heden leeft. Ludwig Wittgenstein (1889-1951)

De wereld kennen

Ik ben de hele planeet rondgevlogen, heb koralen van het Great Barrier Reef gezien, heb de Amazone bezocht, ben hoog in de Himalaya geweest en grote stukken van dit boek heb ik in de Trans-Siberië Express geschreven - en toch heb ik nooit het gevoel gehad dat ik de wereld beter kende dan mijn vader,... Lees verder →

Paradox van geluk

'De ongeslagenen, die onder een glazen koepel waren grootgebracht, die nooit de regen of de wind hadden gevoeld, nooit in een storm verzeild waren geraakt of gevlucht waren voor donder en bliksem, konden het niet verdragen herinnerd te worden aan hun eigen sterfelijkheid. Ze leefden in angst voor wat ze niet in de hand hadden... Lees verder →

Carpe diem en betekenisvol leven

Terwijl wij staan te spreken, vlucht vol spijt het leven. pluk de dag, verwacht maar weinig van de morgentijd. dum loquimur, fugerit invida aetas: carpe diem quam minimum credula postero. Horatius (75 - 8 v Chr.) Cultuurhistoricus en filosoof Roman Krznaric heeft een boek gewijd aan het begrip carpe diem, dat afkomstig is uit dit gedichtje.... Lees verder →

Cato – nooit minder eenzaam

Nooit is een mens actiever dan wanneer hij niets doet, nooit is hij minder eenzaam dan wanneer hij alleen is. Numquam se plus agere quam nihil cum ageret, numquam minus solum esse quam cum solus esset. Door Cicero toegeschreven aan Cato De Oude (234-149 v Chr) Dit is het motto dat voorin het boek Denken... Lees verder →

Gesprekje over het weer

Laat dus één ding helder zijn: heel vrolijk word je niet van het antropoceen. Menigeen heeft opgemerkt dat het een tijdperk is waarin een gezellig gesprekje met de overbuurvrouw over het weer niet langer moreel onproblematisch is. René ten Bos, Dwalen in het antropoceen, 2017 René ten Bos, denker des vaderlands, beschrijft in het boek... Lees verder →

De omweg

De omweg zorgt ervoor dat je tijd wint. René Gude (1957-2015) Heerlijk, dit soort schimmige uitspraken die tot nadenken stemmen. Filosoof René Gude lichtte deze zin toe in een interview door Peter Henk Steenhuis, verschenen in Trouw van 10 november 2014: "Je kunt in leven blijven door bij hongerprikkels een rauwe aardappel op te vreten.... Lees verder →

Luxe van traagheid

Want alleen wie de luxe van traagheid genoot, mocht zich wiegen in de droom het kostbaarste van alle goederen die binnen het bereik van de mens liggen echt te bezitten: tijd. Uit Cox, of het verglijden van de tijd van Christoph Ransmayr Het boek Cox, of het verglijden van de tijd van de Oostenrijker Christoph... Lees verder →

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑