Het gat in het breiwerk

Afgelopen week stond er een interessante column van Asha ten Broeke in de Volkskrant , over het repareren van je eigen kleding. Omdat ze een gat in een trui had wilde ze leren mazen, zodat ze haar trui zelf zou kunnen maken: 'Tot mijn vrolijkheid bleek ik al mazend toe te treden tot een toffe... Lees verder →

Festina lente in de wijngaard

Met een groep mensen een stukje land bewerken om uiteindelijk een lekkere wijn te kunnen maken, dat doet wel aan Candide van Voltaire denken. Sinds een aantal jaren heeft Zeist een kleine wijngaard, die door vrijwilligers wordt onderhouden. De druivenstokken staan op een ommuurd stuk grond op de plek van de voormalige moestuin van het... Lees verder →

De tuin van Voltaire

Cela est bien dit, répondit Candide, mais il faut cultiver notre jardin.Dat is mooi gezegd, antwoordde Candide, maar we moeten onze tuin bewerken. Dit zijn de laatste woorden uit het boek Candide van de Franse filosoof Voltaire. Het boek uit 1759 is een klassieker, de laatste zin zijn de meest beroemde woorden van Voltaire. Onlangs... Lees verder →

Bijzondere leeservaring

Het lezen van het boek Wittgensteins minnares van David Markson (1927-2010) is mijn meest bijzondere leeservaring van de afgelopen tijd. In het boek duik je in de gedachtestroom van Kate, die nauwgezet opschrijft wat er in haar opkomt. Die gedachtes gaan van de hak op de tak, mee associërend met wat er in haar hoofd... Lees verder →

Samenhang in de wereld

'Als het goed is, schept een roman samenhang in de wereld, biedt het een groot verhaal en bevat het impliciet een waardensysteem over alle grote thema's: wat is liefde, mededogen, schuld? Filosofen zeggen daarover interessante dingen, historici laten de grote processen zien - romanschrijvers nemen individuele lotgevallen om inzicht in de menselijke conditie te geven'.... Lees verder →

De elegantie van een egel

Mevrouw Michel is elegant als een egel: van buiten is ze met stekels bepantserd, een ware vesting, maar ik heb het gevoel dat ze vanbinnen gewoonweg even geraffineerd is als de egels, die kleine, zogenaamd indolente, ontembaar eenzame en verschrikkelijk elegante beestjes...". Citaat van de twaalfjarige Paloma, in het boek Elegant als een egel van de... Lees verder →

Het blijvende heden

Hoe lang duurt het heden - een jaar, een dag, een minuut? Het is niet deelbaar, strikt genomen heeft het nauwelijks uitgebreidheid. Ik zeg 'nu'- en dit nu is alweer voorbij. Uiteindelijk houd je maar een minieme stip heden over. Het is oneindig kort, maar zolang we leven houdt het niet op. Er is altijd... Lees verder →

Rustig blijven zitten

“Toestand van de mens: onbestendigheid, verveling, onrust” "Al het ongeluk van mensen komt voort uit één ding: ze kunnen niet rustig blijven zitten in een kamer' Blaise Pascal (1623-1662) De Franse filosoof Blaise Pascal heeft een paar pagina`s geschreven over ennui (verveling) en over divertissement (verstrooiing). Blaise Pascal ziet verveling als onderdeel van het menselijke... Lees verder →

Als een tuin inrichten

"We hebben het zelf in de hand ons temperament als een tuin in te richten. Belevenissen planten, andere wieden: een mooie stille allee van vriendschap aanleggen, je van rustige plekjes met uitzicht op de roem bewust zijn, - toegangen tot al die goede hoekjes van de tuin openhouden, opdat we hem niet missen als we... Lees verder →

Kortgeleden

Wat is niet ‘kortgeleden’ wanneer je terugblikt op het verleden? Kortgeleden zat ik in de klas bij Sotion, de filosoof, kortgeleden begon ik pleidooien te houden, kortgeleden wilde ik dat niet meer, kortgeleden kon ik het niet meer. De tijd raast voorbij en dat blijkt eens te meer als je nadenkt over het verleden. Seneca,... Lees verder →

Als ik een boom was

Als ik een boom onder de bomen was, een kat onder de dieren, dan zou dit leven een zin hebben of liever, dan zou dit probleem er helemaal niet zijn, want dan zou ik een deel zijn van de wereld. Dan was ik deze wereld waar ik mij nu met mijn gehele bewustzijn en met... Lees verder →

Tijdloosheid

Als je onder eeuwigheid niet oneindige tijdsduur, maar tijdloosheid verstaat, dan leeft eeuwig wie in het heden leeft. Ludwig Wittgenstein (1889-1951)

De wereld kennen

Ik ben de hele planeet rondgevlogen, heb koralen van het Great Barrier Reef gezien, heb de Amazone bezocht, ben hoog in de Himalaya geweest en grote stukken van dit boek heb ik in de Trans-Siberië Express geschreven - en toch heb ik nooit het gevoel gehad dat ik de wereld beter kende dan mijn vader,... Lees verder →

Paradox van geluk

'De ongeslagenen, die onder een glazen koepel waren grootgebracht, die nooit de regen of de wind hadden gevoeld, nooit in een storm verzeild waren geraakt of gevlucht waren voor donder en bliksem, konden het niet verdragen herinnerd te worden aan hun eigen sterfelijkheid. Ze leefden in angst voor wat ze niet in de hand hadden... Lees verder →

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑