De tuin van Voltaire

Cela est bien dit, répondit Candide, mais il faut cultiver notre jardin.Dat is mooi gezegd, antwoordde Candide, maar we moeten onze tuin bewerken. Dit zijn de laatste woorden uit het boek Candide van de Franse filosoof Voltaire. Het boek uit 1759 is een klassieker, de laatste zin zijn de meest beroemde woorden van Voltaire. Onlangs... Lees verder →

Bijzondere leeservaring

Het lezen van het boek Wittgensteins minnares van David Markson (1927-2010) is mijn meest bijzondere leeservaring van de afgelopen tijd. In het boek duik je in de gedachtestroom van Kate, die nauwgezet opschrijft wat er in haar opkomt. Die gedachtes gaan van de hak op de tak, mee associërend met wat er in haar hoofd... Lees verder →

Drijvende eilanden der herinnering

We leven immers met het gevoel nauw en zonder onderbreking in verbinding te staan met ons verleden en dagelijks verder te spinnen aan de onafgebroken draad van ons leven. Het verlies van dat gevoel zou ondraaglijk zijn . Maar het strookt niet met de waarheid: ons leven is één lange, kronkelige aaneenschakeling van drijvende eilanden... Lees verder →

De elegantie van een egel

Mevrouw Michel is elegant als een egel: van buiten is ze met stekels bepantserd, een ware vesting, maar ik heb het gevoel dat ze vanbinnen gewoonweg even geraffineerd is als de egels, die kleine, zogenaamd indolente, ontembaar eenzame en verschrikkelijk elegante beestjes...". Citaat van de twaalfjarige Paloma, in het boek Elegant als een egel van de... Lees verder →

De zonnebloem gaat bloeien

Het was eventjes spannend of de zonnebloem nog wel zou gaan bloeien dit jaar. Hij staat op een zonnig plekje en is flink de hoogte in gegroeid. Pas de laatste dagen opent de bloemknop langzaam. Het bleef de vraag of het zo laat in het seizoen nog zou lukken om helemaal tot bloei te komen.... Lees verder →

Geloven volgens Pfeijffer

We hebben het nodig om te geloven. Geloven hebben we meer nodig dan de goden. Ik geloof dat het mogelijk is om iets in deze wereld te verbeteren. Ik geloof dat het mogelijk is om een goed mens te zijn. Om, ook al is het maar voor een kort moment, of voor weinig medemensen, iets... Lees verder →

Het blijvende heden

Hoe lang duurt het heden - een jaar, een dag, een minuut? Het is niet deelbaar, strikt genomen heeft het nauwelijks uitgebreidheid. Ik zeg 'nu'- en dit nu is alweer voorbij. Uiteindelijk houd je maar een minieme stip heden over. Het is oneindig kort, maar zolang we leven houdt het niet op. Er is altijd... Lees verder →

Rustig blijven zitten

“Toestand van de mens: onbestendigheid, verveling, onrust” "Al het ongeluk van mensen komt voort uit één ding: ze kunnen niet rustig blijven zitten in een kamer' Blaise Pascal (1623-1662) De Franse filosoof Blaise Pascal heeft een paar pagina`s geschreven over ennui (verveling) en over divertissement (verstrooiing). Blaise Pascal ziet verveling als onderdeel van het menselijke... Lees verder →

Als een tuin inrichten

"We hebben het zelf in de hand ons temperament als een tuin in te richten. Belevenissen planten, andere wieden: een mooie stille allee van vriendschap aanleggen, je van rustige plekjes met uitzicht op de roem bewust zijn, - toegangen tot al die goede hoekjes van de tuin openhouden, opdat we hem niet missen als we... Lees verder →

Kortgeleden

Wat is niet ‘kortgeleden’ wanneer je terugblikt op het verleden? Kortgeleden zat ik in de klas bij Sotion, de filosoof, kortgeleden begon ik pleidooien te houden, kortgeleden wilde ik dat niet meer, kortgeleden kon ik het niet meer. De tijd raast voorbij en dat blijkt eens te meer als je nadenkt over het verleden. Seneca,... Lees verder →

Niksen is geen luiheid

Vandaag staat er een leuk artikel van Mark Moorman in de Volkskrant over een aantal typisch Nederlandse fenomenen, die in het buitenland geroemd worden. Zo wordt 'uitwaaien' genoemd, als 'tijd doorbrengen in de wind, door te fietsen of te wandelen'. Een andere opvallende gewoonte is 'niksen', waarvoor Nederland als gidsland wordt gezien. "Het begon met... Lees verder →

Alleen stenen verlangen niets

Verlangen is de eerste levensvoorwaarde, anders zou het leven ophouden. Het is een levensprincipe om altijd onvervuld te zijn. Vervulling vervult niet. Alleen stenen verlangen niets. En wie weet, misschien zitten er ook in stenen wel gaten die we nooit hebben ontdekt. Uit In het hart van het land van J.M. Coetzee (Zie ook Het gedicht Tijd... Lees verder →

Als ik een boom was

Als ik een boom onder de bomen was, een kat onder de dieren, dan zou dit leven een zin hebben of liever, dan zou dit probleem er helemaal niet zijn, want dan zou ik een deel zijn van de wereld. Dan was ik deze wereld waar ik mij nu met mijn gehele bewustzijn en met... Lees verder →

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑